Als enorme introvert houd ik er eigenlijk helemaal niet van om over mezelf te vertellen. Maar jij bent hier omdat je nieuwsgierig bent naar mij. En dat waardeer ik. Dus ik zal toch een poging wagen. Laten we beginnen met een kleine geschiedenis.
Waar ik vandaan kom
Doordat ik ben opgegroeid op de Utrechtse Heuvelrug, was ik als kind al veel in het bos te vinden. Als ik tenminste niet in het konijnenhok zat proberen de konijnen tam te maken. Ik denk ook dat daar mijn liefde voor de natuur is begonnen met groeien. Toen ik vervolgens voor het eerste hoorde over klimaat verandering wist ik het eigenlijk al: ik wilde helpen om het milieu te beschermen.
Het duurde alleen tot na de middelbare school dat ik bedacht dat ik me daar ook daadwerkelijk in kon verdiepen. Zo koos ik ervoor om een BSc Global Sustainability Science aan de universiteit van Utrecht te gaan volgen. In die drie jaar heb ik veel mogen leren over veel aspecten van duurzaamheid, van filosofie en regelgeving tot chemische processen en systeem denken. Het boek ‘Thinking in systems‘ van Donella H. Meadows is nog steeds een van mijn favoriete boeken en zou ik iedereen aanraden.
Hierna wilde ik me graag verder verdiepen in ecologie, dus ben ik naar Wageningen gegaan voor een MSc bos- en natuurbeheer. Hier kwam ik ook voor het eerst in aanraking met het gebruik van programmeren in R voor statistiek wat ik meteen erg leuk vond. Hoewel ik veel plezier vond in het analyseren achter de computer wilde ik toch ook graag naar buiten. Gelukkig kon dat heel goed in mijn stage bij het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW). Tijdens het broedseizoen mocht ik meehelpen met het verzamelen van data over kool- en pimpelmezen. Met de ladder onder de arm van nestkast naar nestkast om te kijken of er al nestmateriaal of zelfs eieren in lagen. Hier is ook het idee van de koolmezenradar ontstaan. Er is al meer dan zeven decennia aan data verzameld over het leg- en broedgedrag van koolmezen en in al die tijd ook tientallen onderzoeken gedaan naar de factoren die dit beïnvloeden. Dat zou toch genoeg moeten zijn om een voorspelling te kunnen maken van het moment dat koolmezen gaan beginnen met het leggen van eieren?
Dat leek me leuk om uit te zoeken, dus ieder moment dat ik niet buiten liep met mijn ladder zat ik achter de computer modellen te bouwen. Uiteindelijk had ik aardig mooie resultaten behaald, maar helaas pas na het broedseizoen, dus een echte voorspelling zat er voorlopig nog niet in. Het was wel voldoende om af te studeren, dus met een MSc diploma op zak heb ik in mijn vrije tijd verder gewerkt aan het operationeel maken van de koolmezenradar en in de lente van 2026 zal er voor het eerst in real-time voorspellingen worden gemaakt over wanneer de eerste koolmees eieren worden gelegd.
Waar ik naartoe wil
In al die tijd ben mijn originele doel niet vergeten. Ik ben gaan studeren zodat ik iets kan bijdragen aan duurzame bestaan van de wonderlijke ecosystemen die onze planeet rijk is. Dat ik introvert ben betekent niet alleen dat ik niet graag over mezelf vertel, het betekent ook dat ik goed en gedetailleerd over dingen nadenk, een analytische blik heb en kansen en oplossing zie die anderen niet bedenken. Daarnaast ben ik ook stiekem een ontzettende idealist met een groenere en eerlijkere wereld als doel die ik niet zomaar opgeef.